ข้าต้องอยากรู้อยากเห็นด้วยนะ! และตอนนี้ความอยากรู้อยากเห็นของข้าก็กำลังจะฆ่าข้าแล้ว” ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งร้องคร่ำครวญ
เมื่อมีจิ่วเยี่ยเพิ่มเข้าไป ก็ดูเหมือนว่าอาหารเลิศรสนั้นจะดึงดูดเหล่าปีศาจเหวนรกมามากขึ้นไปอีก และในตอนที่ปีศาจเหวนรกได้รับบาดเจ็บกันทั้งสองฝ่าย มู่เฉียนซีก็พุ่งทะยานออกไป และต่อสู้กับพวกมัน…
ตูมมม โครมมม!
ทว่าปีศาจเหวนรกของชั้นที่สองมีจำนวนที่ไม่ธรรมดาเลย แม้ว่าวิธีการของผู้พิทักษ์ชั้นที่สองจะมีประสิทธิภาพเป็นพิเศษ แต่มันก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตีกลับอย่างบ้าคลั่งของปีศาจเห หวนรกได้อยู่ดี
พรวด!
และตอนนี้ผู้พิทักษ์ชั้นที่สองก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว นอกจากนี้ยังบาดเจ็บสาหัสอีกด้วย
เขาโบกมือพลางกล่าวว่า “ข้าได้รับบาดเจ็บ จำเป็นต้องหาที่นอนสำหรับพักรักษาตัวก่อน พวกเจ้ารีบถอยมาเร็วเข้า อย่าปล่อยให้ถูกปีศาจเหวนรกล้อมโจมตีได้”
ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งที่กำลังดูการแสดงอยู่ด้านข้างและไม่มีทีท่าว่าจะออกแรงช่วยเหลือสหายของตนแต่อย่างใด พลันกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า “เหตุใดต้องพักผ่อนนานขนาดนั้นเพื่อรั กษาอาการบาดเจ็บด้วยเล่า? ที่ข้ามีของดีที่จะทำให้เจ้าฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วอยู่ด้วย เจ้าอยากได้หรือไม่?”
