ข้าจะต้องช่วยเหลือเขาได้อย่างแน่นอน!” ผ ผู้พิทักษ์ชั้นที่สองกล่าวอย่างตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกอย่างแรง นางกล่าวว่า “เอาเถอะ! แต่รสชาติอาหารที่ท่านทำออกมาก็แตกต่างจากของมนุษย์เสียขนาดนั้น ท่านแน่ใจว่าจะช่วยได้อย่างนั้นหรือ?”
“อย่างน้อยหน้าตาและกลิ่นจะต้องสมบูรณ์แบบสิ ส่วนรสชาตินั้น ก็ปล่อยให้เป็นไปตามมีตามเกิดเถอะ!” น้ำเสียงของผู้พิทักษ์ชั้นที่สองค่อนข้างปลงเล็กน้อย
ด้วยกลิ่นที่หอมหวนทำให้สามารถดึงดูดปีศาจเหวนรกที่อยากอาหารมาได้มากมาย และพวกมันก็เริ่มเข่นฆ่ากันเอง นอกจากนี้เนื่องจากคำสั่งสอนของผู้พิทักษ์ชั้นที่สอง จึงทำให้ตอนนี้จิ่วเยี ยฝึกฝนได้สำเร็จแล้ว
ปัญหาที่เรียกว่ารูปลักษณ์ภายนอกและกลิ่นหอมนั้นทำให้เปลี่ยนเป็นดีขึ้นมากจริง ๆ นอกจากนี้ยังทำออกมาได้ดีกว่าผู้พิทักษ์ชั้นที่สองอีกด้วย แต่ทว่ารสชาตินั้น…
มู่เฉียนซีและผู้พิทักษ์ชั้นที่สองหน้าซีดเล็กน้อยหลังจากที่ได้กินมัน แต่ผู้พิทักษ์ชั้นที่หนึ่งกลับกล่าวขึ้นมาอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า “มันไม่อร่อยจริง ๆ อย่างนั้นหรือ? ให้ข้าลอ องชิมหน่อยเถอะ!”
หลังจากที่เขาได้ชิมไปแล้ว เขาก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงมากลางวันแสก ๆ ก็มิปาน
“พระเจ้า! เหตุใด
