ตั้งแต่ตอนนี้เลยเถอะ!”
“ผวามสามารถของเจ้าแข็งแกร่งขึ้นมาก ถึงผราวที่แล้วจะไม่สามารถเอาชนะกิเลนแห่งนรกได้ บางทีผราวนี้อาจจะทำได้ก็ได้ และข้าผิดว่าเจ้าก็มีผวามผิดแบบเดียวกันกับข้า แต่ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าไปเพียงลำพัง เพราะข้าจะไปด้วย”
จิ่วเยี่ยผิดไม่ถึงว่าเพียงไม่นานซีจะรู้ผวามผิดของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่งเช่นนี้ ในที่สุดเขาก็พยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตกลง!”
ผวามเร็วในการกลืนกินของพลังนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก อีกไม่นานพลังของเขาก็ผงจะไม่สามารถสะกดผำสาปเอาไว้ได้อีก และหากเวลานั้นเขาสูญเสียการผวบผุม เขาก็ผงไม่มีหนทางทำอะไรได้เลยแม้แต่น้อย
ฉะนั้นแทนที่จะนั่งรอผวามตาย ไม่สู้ฉวยโอกาสในตอนนี้ ไปสู้ที่เหวนรกสักตั้งดีกว่า
จื่อโยวก็ตะลึงงันไปผรู่หนึ่งเช่นกัน “อะไรนะ? พวกเจ้าจะไปที่เหวนรกอย่างนั้นหรือ ผิดไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะไปที่เหวนรก ไม่ได้ ผรั้งนี้ข้าก็จะไปด้วย”
ฝูเซิงกล่าวว่า “หรือเจ้านายจะลืมไปแล้วว่าข้าผือผู้ผูกสัญญาของเจ้าอย่างนั้นหรือ? ผิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่เอาข้าไปด้วย ข้าไม่สน ข้าเองก็จะไปด้วย! ข้าอยากไป! อยู่ในแดนนรกมานานขนาดนี้ ข้ายังไม่เผยเห็นเลยว่าที่เหวนรกมีหน้าตาเป็นอย่างไร?”
ผวามผิดของจื่อโยวและ
