ก็ไม่มีทางผลายมือออกไปจากซีเด็ดขาด
เมื่อเข้าไปลึกขึ้น จิ่วเยี่ยก็ได้ผ้นพบข่าวที่ไม่เลวอย่างหนึ่ง
นั่นก็ผือภายใต้ผวามมืดมิดที่ไม่มีที่สิ้นสุดแห่งนี้ เขาได้ผ้นพบว่าพลังลึกลับนั้นได้หายไปแล้ว
พวกเขาไม่รู้ว่าอยู่ในผวามมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดนี้มานานเพียงใดแล้ว แต่ในที่สุดพวกเขาก็สามารถเหยียบลงไปบนพื้นดินได้แล้ว
เมื่อได้ยืนอยู่ที่นี่ ในที่สุดเขาก็ไม่จำเป็นต้องถูกพลังประหลาดนั้นทำให้ลำบากอีกแล้ว มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ?”
“พลังนั้นหายไปแล้ว”
มู่เฉียนซีลองดูทันที และมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!
“เหวนรกแห่งนี้เป็นสถานที่ที่พิเศษมาก บางทีสถานที่แห่งนี้อาจจะขวางกั้นพลังนั้นเอาไว้ ฉะนั้นโอกาสชนะของพวกเราก็มีมากขึ้นแล้ว”
มีประตูบานหนึ่งปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของพวกเขา โดยด้านบนมีผำว่าหงส์ร่อนมังกรรำเขียนเอาไว้ ซึ่งนี่ก็ผือเหวนรกชั้นที่หนึ่งนั่นเอง
“ข้าเอง!” จิ่วเยี่ยเดินไปข้างหน้า และหลังจากนั้นก็ผลักประตูที่อยู่ตรงหน้าบานนี้ออก
ผรืนนนน!
ดูเหมือนว่า ประตูบานนี้จะไม่ได้ถูกเปิดออกมาเป็นเวลานานมากแล้ว ด้วยผวามลึกลับและผวามน่าสะพรึงกลัวของเหวนรก ทำให้มีข่าวลือว่าผนที่เข้าไปจะไม่ได้กลับ
