ยี่ย เชิญตามพวกเรามาได้เลยขอรับ!”
พวกเขาพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาส จากนั้นจิ่วเยี่ยก็ไล่ตามพวกเขาไป และหลังจากที่พวกเขาหายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว คนอื่น ๆ ต่างก็พากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ราชาอสูรในเวลานี้ได้ถูกทำให้พิการไปแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นต้องพิจารณาเลือกราชาอสูรอีกครั้ง
ในเมื่อไม่มีความสามารถให้พึ่งพา สีหน้าของราชาอสูรในเวลานี้จึงซึดเผื่อดเป็นอย่างมาก แย่แล้ว…
แม้ว่าสัตว์ประหลาดผู้นั้นจะจากไปแล้ว แต่คืนวันหลังจากนี้ของเขาจะต้องน่าสังเวชมากแน่นอน
ในตอนที่ผู้คุมเหล่านั้นแหวกมิติเพื่อพุ่งทะยานออกไป พวกเขาก็ได้รู้ว่ามันไม่ใช่เส้นทางที่ไปยังเรือนจำปีศาจแห่งความมืด แต่เป็นมิติที่เต็มไปด้วยพายุอันน่าสะพรึงกลัวต่างหาก
“อ๊ากกก!” เหตุใดพายุในมิติถึงได้แข็งแกร่งเพียงนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่ความสามารถของพวกเขาจะสกัดกั้นได้เลย
แม้ว่าจะเป็นสถานที่ที่ท่านเจ้าเรือนจำของพวกเขาอยู่ แต่ก็ต้องเสี่ยงตายไปด้วยเช่นกัน
พวกเขากล่าวอย่างไม่อยากเชื่อว่า “ท่านเจ้าเรือนจำ เหตุใดกันเล่า? ท่านเจ้าเรือนจำ!”
“สุ่ยจิงอิ๋ง!” มู่เฉียนซีกอดจิ่วเยี่ยเอาไว้แน่น เมื่อเผชิญกับความปั่นป่วนอันน่าสะพรึงกลัวของมิติเช่นนี้ นางถือได้ว่าค่อนข้างสงบเ
