ท่านอ๋องของพวกเขา หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นละก็ ท่านอ๋องของพวกเขาได้ฆ่าพวกเขาตายแน่
“รีบปล่อยฝ่าบาทของพวกเราเดี๋ยวนี้นะ!” มีคนร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
“พวกเจ้าบอกให้ข้าปล่อยแล้วข้าจะต้องปล่อยหรือ คิดว่าตนเองเป็นใครกัน? เหตุใดข้าจะต้องฟังพวกเจ้าด้วย” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย
“บัดซบเอ้ย!”
คนของคุกลับไม่กล้าหุนหันพลันแล่น แต่คนของคุกอสูรและคุกรากษสกลับไม่รู้สึกว่าถูกคุกคาม ไม่ว่าลูกชายที่ไร้ประโยชน์ของอ๋องแห่งคุกลับจะอยู่หรือตายมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร กับพวกเขาอยู่แล้ว?
“พวกข้าหยุดแล้ว และพวกข้าจะออกไปจากที่นี่ทันที! ฉะนั้นเจ้าปล่อยฝ่าบาทของพวกเราซะ” ใต้เท้าระดับสูงของคุกลับคนหนึ่งกล่าวขึ้น
“เพียงแค่นี้ ข้าจะไปพอใจได้อย่างไร? พันธมิตรของพวกเจ้าก็ต้องหยุดด้วยสิ” มู่เฉียนซีกล่าวกับพวกเขา
“พวกเราไม่สามารถควบคุมพวกเขาได้!”
ปลายเข็มที่แหลมคมข่วนลงไปบนผิวของหวงอู๋ไห่ มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นเจ้าเป็นคนบอกอ๋องคุกอสูรและอ๋องคุกรากษสเอาเองแล้วกัน หากพวกเขาไม่ให้ความร่วมมือแล้วละก็ ข้าก็จะ ะฝังเข็มเพิ่มให้เจ้าอีกสักสองสามเข็ม ซึ่งบนนั้นล้วนทายาพิษเอาไว้! นี่ข้าไม่ได้แค่ขู่เจ้าให้กลัวหรอกนะ”
