ลับไม่มีศัตรู…
ไม่ใช่สิ!
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “ระวังตัวด้วย นี่เป็นการโจมตีด้วยจิตวิญญาณ! ทุกคนรีบรวบรวมพลังจิตวิญญาณ และสังเกตการเคลื่อนไหวรอบทิศให้ดี”
อ๋องอัคคีเหลยถิงกล่าวว่า “เลี่ยเจิ้น ฆ่าพวกมันซะ!”
“เจ้าพวกเด็กน้อยผู้กล้าหาญ ในเมื่อพวกเจ้ากล้าเข้ามาในสุสานของข้า เช่นนั้นชะตาของพวกเจ้าก็คือการกลายมาเป็นของเซ่นไหว้ของข้า นี่เป็นสิ่งที่ไม่สามารถรอดพ้นไปได้ ไม่มีทางรอด ดไปได้แน่นอน”
บรรยากาศของสุสานเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดไปทันที การต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายที่เดิมทีหยุดไปแล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
มีทั้งศัตรูแบบเปิดเผย ส่วนจิตวิญญาณเหล่านั้นก็แอบลอบโจมตีพวกเขาจากในที่ลับ ถึงสถานการณ์ของทั้งสองฝ่ายจะไม่เอื้ออำนวยเท่าไรนัก แต่สถานการณ์ในตอนนี้ก็อยู่เหนือการควบคุมไปแล้ว
การเปิดโอกาสนี้ของอ๋องอัคคีเหลยถิง เป็นการแยกผู้นำของพวกเขาออกไปอย่างสมบูรณ์ และเมื่อกองกำลังที่ไม่มีแม่ทัพความสามารถสูงอยู่ ย่อมต้องตกอยู่ในความวุ่นวายอยู่แล้ว
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “ทุกท่านใจเย็นก่อน ศัตรูจะต้องถูกทำลาย! ส่วนจิตวิญญาณที่แอบอยู่ก็ต้องป้องกันเช่นกัน พวกเราจะต้องรอจนกว่าพวกเขาจะออกมาได้แน่”
“ขอรับ!” พวกเขาตอบกลับมาด้วยเสียงหนักแน่น
