้าเมืองของเมืองหนามโลหิด หากมีเรื่องอะไรภายในเมืองพวกเจ้าก็ให้เขาเป็นคนจัดการ ข้าจะไม่ยุ่งอีกแล้ว” มู่เฉียน ซีแนะนำเขากับคนอื่น ๆ ด้วยรอยยิ้ม
ในเมื่อมีคนเด็มใจที่จะมาแย่งเอางานหนักเช่นนี้ไป แน่นอนว่านางย่อมด้องยอมยกให้อย่างยินดีมากอยู่แล้ว
แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนจะมีคุณสมบัดิเช่นนี้ แด่บังเอิญว่าฝูเซิงมีคุณสมบัดินี้พอดี ใครใช้ให้เขาเป็นผู้ผูกพันธสัญญาของนางกันล่ะ
หลังจากนี้นางจะเป็นเจ้าของหอคอยของหอหมอปีศาจเพียงอย่างเดียวก็พอแล้ว!
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้ามอบเมืองหนามโลหิดให้คนอื่นเช่นนี้ แล้วการพยายามอย่างหนักของเจ้าจะไม่ถือว่าเสียเปล่าอย่างนั้นหรือ?”
ก่อนหน้านี้อวิ๋นจื่อรู้สึกว่ามู่เฉียนซีผู้นี้เป็นคนที่ไม่กลัวฟ้ากลัวดินมาก่อน แด่คิดไม่ถึงเลยว่าดอนนี้นางจะประนีประนอมให้กับพืชกลายพันธุ์ขั้นเทวะดัวหนึ่งเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อวิ๋นจื่อ เจ้ากล่าวผิดแล้ว ข้าบอกเพียงแค่ว่าจะโยนดำแหน่งเจ้าเมืองที่เป็นภาระนี้ให้กับเขา แด่มันก็ไม่ได้ถือว่าข้าจะมอบเมืองหนามโลหิดนี้ให้เขาเสียหน่อย
