ู่แล้ว!”
สีหน้าของปรมาจารย์หลานเปลี่ยนไปทันที และเขาก็กล่าวขึ้นมาอย่างร้อนรน “แม่สาวน้อย เจ้าอย่าทำอะไรส่งเดชเช่นนี้! อย่าหุนหันพลันแล่นนักสิ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้ารู้ตัวเองดีอยู่แล้ว!”
มู่เฉียนซีดื่มยาที่ตนเองกลั่นออกมาลงไปทันที ซึ่งมันก็เป็นยาชนิดเดียวกับที่ทำให้นางทุกข์ทรมานเมื่อครั้งที่แล้ว
ขนาดคราวที่แล้ว นางที่ยังไม่มีเคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายร่างดับเปลวเพลิงที่สมบูรณ์ นางยังไม่บุบสลายเลยแม้แต่น้อย ฉะนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย นางจะต้องไม่เป็นอะไรอย่างแน่น นอน!
พรึ่บ!
และทันใดนั้นเปลวเพลิงก็ได้ปกคลุมไปทั่วทั้งร่างกายของมู่เฉียนซี
ปรมาจารย์หลานกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก เป็นถึงอัจฉริยะแต่กลับกล้าหาญชาญชัยเสียเหลือเกิน นี่ถึงขั้นจะเล่นตัวเองให้ตายเลยอย่างนั้นหรือ!
และในตอนที่เขาอยากจะเข้าไปช่วย เขาก็ได้ถูกหนุ่มน้อยในชุดคลุมดำคนหนึ่งขวางเอาไว้เสียก่อน
พั่วจวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ไม่อนุญาตให้ท่านเข้าใกล้นายท่าน!”
“เจ้านี่ช่างมีความภักดีที่โง่เขลาจริง ๆ หากไม่ให้เข้าไปช่วย หรือเจ้าจะมองดูนางถูกเผาตายไปต่อหน้าต่อตาเช่นนี้หรือ? ถอยไป เ
