เจ้าหมอนี่หยอกล้อนางอย่างอวดดี และภายในแววตาของมู่เฉียนซีก็เปล่งประกายระยิบระยับออกมา “ในฐานะที่ท่านเป็นพ่อของเสี่ยวเฉี่ย และยังเป็นสนมชายของเจ้าโลหิต ข้าจึงไม่รู้เลยว่ าท่านจะยังบริสุทธิ์อยู่หรือไม่? ท่านฝูเซิง”
เดิมทีฝูเซิงอยากที่จะล้อเลียนแม่สาวน้อยผู้นี้ต่ออีกสักหน่อย แต่ผลปราฏว่าเมื่อได้ยินประโยคนี้เข้าไป เขาก็ถึงกับขบฟันแน่นเลยทีเดียว
“ใครเป็นคนพูด ข้าจะไปทำลายมันให้หมด!” ฝูเซิงกล่าวอย่างอาฆาตแค้น
เพียงแต่ว่าเวลาของเขามีไม่มากแล้ว ฝูเซิงจึงกล่าวว่า “แม่สาวน้อย ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นไม่ธรรมดา และก็รู้ด้วยว่าเจ้าจะไม่ยอมถูกขังอยู่ในคุกสีโลหิตนี้ตลอดไปแน่ ดังนั้นหากเจ้ากำลังจ จะหาทางออกไปแล้วละก็ เช่นนั้นก็ต้องทำให้เจ้าหมอนี่ขึ้นไปถึงขั้นเทวะให้ได้! และมีเพียงขึ้นไปถึงขั้นเทวะเท่านั้น ข้ากับมันถึงจะสามารถเอาชนะเจ้าโลหิตได้”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ที่แท้ที่ท่านทิ้งลูกชาย และไม่สนใจความเป็นความตายของเขา นอกจากจะต้องการกระตุ้นลูกชายของท่านให้เติบโต ก็มีเป้าหมายเพื่อต้องการให้เขาช่วยท่านเอาชนะเ