จ้าเด็กไม่รู้ความนี่” ปรมาจารย์หลานกล่าว
“ไม่!”
และในตอนที่เปลวเพลิงจางลง มู่เฉียนซีก็ยังคงปลอดภัยดีอยู่
ปรมาจารย์หลานกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “สะ…สำเร็จแล้ว…”
“เจ้า…”
เขาเคยเห็นคนที่ใช้ร่างดับเปลวเพลิงมาแล้วก็หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นคนที่ยืนอยู่อย่างปลอดภัยต่อหน้าเขาเช่นนี้
“เจ้า…เจ้าคงจะไม่ใช่ผู้คุมหรอกใช่หรือไม่ หรือเจ้ามีพลังวิญญาณคุ้มกันร่างกายอย่างนั้นหรือ! มิเช่นนั้น…มิเช่นนั้นเจ้าจะทำเช่นนี้ได้อย่างไร?”
“ข้าไม่ใช่ผู้คุมจริง ๆ และก็ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ด้วย และนี่ก็เป็นแค่เปลวเพลิงระดับต่ำที่สุดเท่านั้น ดูเหมือนว่าข้าจะต้องลองเจ้าสิ่งนี้ดูแล้วล่ะ!” ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็ หยิบสิ่งของสีแดงเลือดชิ้นหนึ่งออกมา
“ไขกระดูกวิญญาณเฉี่ยซา คิดไม่ถึงว่าจะเป็นไขกระดูกวิญญาณเฉี่ยซา พลังนี้แข็งแกร่งมากเกินไป เจ้า…เจ้าระวังหน่อยเถอะ! แม่สาวน้อย ถึงจะเป็นคนหนุ่มสาวก็อย่าอยากเอาชนะมากเกินไป จนหลงระ ะเริงเลย หากคนที่มีพรสวรรค์เช่นเจ้าตายไป มันคงเป็นเรื่องที่น่
