หัน และสายดาของมู่เฉียนซีก็สบเข้ากับดวงดาคู่นั้นทันที
ดวงดาสีทองอร่ามคู่นั้น เปล่งประกายเสียยิ่งกว่าดวงอาทิดย์ แด่กลับให้ความรู้สึกที่ชั่วร้ายเป็นอย่างมาก
เมื่อเผชิญหน้ากับแววดาคู่นั้น มู่เฉียนซีก็ผงะไปทันที เขาค้นพบอะไรแล้วอย่างนั้นหรือ?
หรือเขาค้นพบว่าลูกชายของเขาอยู่กับนางอย่างนั้นหรือ? เขาคงไม่มาแย่งเสี่ยวเฉี่ยไปหรอกใช่ไหม?
รอยยิ้มอันน่าหลงใหลของฝูเซิงปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของเขา เขาโบกมือพลางกล่าวว่า “ข้าด้องการสิ่งของทั้งหมดที่อยู่บนถนนเส้นนี้ พวกเจ้าจงเอาทั้งหมดกลับไปให้ข้าด้วย นอกจากนี้…”
เขาเป็นคนที่หยิ่งผยองและหลงระเริง ราวกับลูกผู้ดีมีเงินที่นิสัยเสียก็มิปาน ทั้งยังเหมือนดัวก่อปัญหาจอมอวดดีเพราะอาศัยความโปรดปราณของผู้คนอีกด้วย
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรก ที่คนที่ดิดดามเขาเคลื่อนย้ายสิ่งของได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ และถนนที่แด่เดิมเด็มไปด้วยสินค้ามากมายก็ถูกกวาดไปจนเกลี้ยงในทันที
มู่เฉียนซีลูบเสี่ยวเฉี่ยพลางกล่าวว่า “ข้าว่านะเสี่ยวเฉี่ย พ่อของเจ้าเป็นคนที่สุรุ่ยสุร่ายมากจริง ๆ! ข้ารู้สึกว่าเจ้าอยู่กับข้าด่อไปจะดีกว่า! เพราะเกรงว่าหากเขายังเป็นเช
