แปลงร่างนั้นใหญ่เกินไป จนมันไม่สามารถใส่เข้าไปได้เลย
มีเด็กชายที่ตัวเล็กคนหนึ่งปรากฏอยู่เบื้องหน้าของมู่เฉียนซี เขามีเส้นผมยาวสีแดงเพลิง พร้อมด้วยดวงตาสีทองอร่าม ใบหน้าเล็ก ๆ ที่ละเอียดอ่อนนั้นราวกับเป็นมนุษย์ที่เดินออกมาจาก กภาพวาดก็มิปาน นอกจากนี้ยังมีไฝสีแดงเลือดอยู่ตรงหางตาอีกด้วย
เด็กน้อยผู้งดงามที่ทำให้คนอื่นรู้สึกว่าอยากจะอุ้มเขาขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนไม่ไหวแล้วคนนี้ ในตอนนี้กำลังกอดเสื้อคลุมผู้ใหญ่สีแดงเลือดชุดหนึ่งเอาไว้ด้วยสีหน้าที่มึนงง
เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? มันเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไรกัน? เดิมทีข้าควรที่จะกลายผู้ชายที่อยู่ในวัยผู้ใหญ่แล้วสิ! เหตุใดถึงได้กลายเป็นเหมือนลูกของมนุษย์เช่นนี้ นี่…แล้วนี่ข้า จะสร้างอำนาจต่อหน้าบริวารน้อยได้อย่างไรกันล่ะ!
ถึงเสี่ยวเฉี่ยอยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่มีน้ำตา และตอนนั้นเองมู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “ให้ข้าลืมตาได้หรือยัง?”
“ยังไม่ได้!”
“ข้าปฏิเสธ ข้าอยากจะลืมตาแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เสี่ยวเฉี่ยในตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำเ
