ว่าเจ็บ แต่สีหน้ากลับไม่แสดงท่าทางเจ็บปวดออกมาแต่อย่างใด และดูเหมือนว่าจะตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ อีกด้วย
ทันใดนั้นร่างสีม่วงร่างหนึ่งก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าหนุ่มน้อยในชุดคลุมดำผู้นั้น ก่อนจะเอ่ยปากกล่าวว่า “พั่วจวิน เจ้าประมาทคู่ต่อสู้เกินไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าจะปล่อยให้โดนตั ดแขนไปข้างหนึ่งจนได้ ช่างน่าเวทนาจริง ๆ!”
“ก็แค่แขนข้างเดียวเท่านั้นเอง รอหลังจากที่ข้าทำภารกิจสำเร็จเมื่อไร ท่านอู๋หยาก็สามารถทำให้แขนของข้างอกยาวออกมาได้อย่างง่ายดายแล้ว” พั่วจวินคิดว่านี่เป็นเพียงแค่บาดแผล เล็กน้อยเท่านั้น และไม่เห็นมันอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
จื่อเวยเหลือบมองไปทางมู่เฉียนซี “ท่านอู๋หยาบอกว่าบนตัวของเจ้ามีเศษเสี้ยวของผู้พิทักษ์นิรันดร์อยู่เพียงสามชิ้นเท่านั้น ฉะนั้นผู้พิทักษ์นิรันดร์ย่อมสามารถใช้การป้องกันได้มากที่ สุดแค่เพียงสามครั้งเท่านั้น และตอนนี้การป้องกันทั้งสามครั้ง ก็ถูกใช้ไปจนหมดแล้ว เจ้าตายแน่!”
บนใบหน้าของสุ่ยจิงอิ๋งที
