่ยืนอยู่ข้างหน้าของมู่เฉียนซีเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “อาศัยเพียงแค่มดปลวกอย่างพวกเจ้า คิดว่าจะมาฆ่าซีเอ๋อร์ของพวกข้าได้อย่างนั้นหรือ จงฝันไปเสียเถอะ! บางท ทีคราวนี้เจ้านายของเจ้าอาจจะคำนวนผิดพลาดก็ได้ แม้ซีจะมีหนทางรอดเพียงน้อยนิดก็ตาม”
ลำแสงสีฟ้าอ่อนได้ปกคลุมมู่เฉียนซีเอาไว้ คราวนี้ทำได้เพียงออกไปให้ไกลจากเจ้าพวกนี้ก่อน จากนั้นก็ค่อยส่งซีเอ๋อร์ไปยังสถานที่แห่งนั้น
มู่เฉียนซีได้หายตัวไปต่อหน้าต่อตาจื่อเวยและพั่วจวิน ซึ่งมันก็ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดมากกว่าปกติ
“ท่านอู๋หยาบอกว่าสถานที่แห่งนี้ถูกเขาวางค่ายกลไว้ทั่วทุกบริเวณแล้วมิใช่หรือ ค่ายกลนั้นสามารถผนึกมิติแห่งนี้เอาไว้ได้ และมันก็ทำให้ผู้พิทักษ์นิรันดร์ไม่สามารถใช้มิติใ ในการเคลื่อนย้ายได้ นาง…เหตุใดนางถึงสามารถเคลื่อนย้ายมู่เฉียนซีไปได้กันล่ะ” พวกเขาไม่เชื่อว่าท่านอู๋หยาของพวกเขาจะผิดพลาดได้
พั่วจวินกล่าวว่า “ข้าจำได้ว่าที่นี่มีคุกนรกอยู่แห่งหนึ่ง! ชื่อว่าขุมนรกสีโลหิตที่อยู่ปลายสุดของบึงสีโลหิต และขุมนรกสีโลห
