จึงอยากทำให้ข้าหายไปอย่างนั้นหรือ ช่างใจร้ายจริง ๆ เลย! อย่างไรเสียข้าก็ถือว่าเป็นพ่อสื่อพ่อชักตนหนึ่งเหมือนกันนะ!” เสี่ยวหงตัดสินใจ และเตรียมที่จะเปิดโปงเป้าหมายที่แท้จริงของชายที่ใจจืดใจดำผู้นี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ที่แท้ที่จิ่วเยี่ยมอบเสี่ยวหงมาให้ข้าในตอนแรก ก็เป็นเพราะมีเป้าหมายเช่นนี้นี่เอง”
อู๋ตี้กล่าวว่า “ใช่แล้ว! เจ้าหมูโง่นี่สมรู้ร่วมคิดกับท่านอ๋องจิ่วเยี่ย นายท่าน ท่านไม่จำเป็นที่จะต้องมีเจ้าหมอนี่อีกแล้ว เพราะรอให้ข้ากินอย่างเพียงพอ ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างแน่นอน และเท่านี้ข้าก็จะปกป้องนายท่านได้แล้ว!”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้แน่นพลางมองไปยังเสี่ยวหงแล้วกล่าวว่า “นี่เจ้ากำลังจะเตือนข้าว่า ตอนนี้เจ้าไม่มีประโยชน์อะไรแล้วอย่างนั้นหรือ?”
ร่างของเสี่ยวหงมีเหงื่อไหลทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง มู่เฉียนซีจึงแล้วว่า “เอาล่ะ จิ่วเยี่ยเจ้าเลิกทำให้มันกลัวได้แล้ว”
อู๋ตี้และเสี่ยวหงกลับไปยังมิติของพวกมันทันที อย่างไรเสียมันก็เป็นคู่หูที่เติบโตมาด้วยกันอย่างยาวนาน แม้ว่าเสี่ยวหงจะเป็นสัตว์ร้ายที่อันตราย แต่นางก็ไม่สามารถทิ้งมันไปได้อยู่ดี เป็นสัตว์ร้ายแล้วอย่างไรล่ะ? เพราะเสี่ยวหงไม่มีทางท
