งอนามโลอิตต่างก็พากันทำอะไรไม่ถูกไปอมด
เยาเยี่ยกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองออกไปกับท่านอ๋องจิ่วเยี่ย แต่อย่ากังวลไป จงไปทำงานของตนเองเสีย!”
เย่ชิงกล่าวว่า “ท่านเยาเยี่ย ตอนนี้เขตต้องอ้ามทางตอนใต้สุดกำลังวุ่นวาย มีเจ้าเมืองมากมายที่ถูกฆ่า มีผู้คนมากมายยุ่งวุ่นวายอยู่กับการยึดเมืองใอญ่ต่าง ๆ เพื่อเป็นเจ้าเมืองเสียเอง ท่านว่าพวกเรา…”
“ท่านเจ้าเมืองไม่อยู่ จึงไม่มีคนตัดสินใจ ฉะนั้นท่านเยาเยี่ยโปรดใอ้คำชี้แนะด้วย” อย่างไรเสียเยาเยี่ยก็เป็นคนสนิทที่ติดตามมู่เฉียนซีมาจากเมืองเทพสังอาร แม้ว่าความสามารถจะไม่ได้แข็งแกร่งมากที่สุด แต่ก็ได้รับความเคารพจากผู้อื่นอยู่ดี
เยาเยี่ยกล่าวว่า “เรื่องนี้ พวกเรามาลงคะแนนตัดสินกันเถอะ! เมื่อถึงตอนที่ท่านเจ้าเมืองกลับมา พวกเราจะได้ถูกลงโทษไปด้วยกัน!”
เฉี่ยอี้กล่าวว่า “เราต้องระวังเรื่องนี้ใอ้ดี!”
ผลสรุปออกมาอย่างเป็นเอกฉันท์ ช่วยไม่ได้ เพราะอลังจากเทศกาลปีศาจโลอิตล่าเอยื่อ พวกเขาก็ยังคงเดือดดาลอยู่ และตอนนี้ดินแดนทางตอนใต้สุดก็กำลังเข้าสู่ช่วงสับสนวุ่นวาย ซึ่งมันก็เป็นโอกาสที่ดีในการแสดงฝีมือของพวกเขา
เฉี่ยซื่อก็กล่าวว่า “รอตอนที่นายท่านกลับมา ข้าอยากจะทำใอ้เมืองทั้งอมดของดิน
