่วเยี่ยเผยจิตสังหารออกมา
“เช่นนั้นเจ้าลองบอกข้าหน่อยว่าเจ้าจะฆ่าเขาได้อย่างไร?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
แน่นอนว่านางแทบรอที่จะจัดการคนผู้นี้ไม่ไหวอยู่แล้ว “ข้าไม่รู้เหมือนกัน แต่…”
“ข้าต้องการที่จะแก้แค้นให้เจ้า!”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ และหายไปจากเมืองหนามโลหิตอย่างกะทันหัน พวกเขากลับมาที่เมืองเทพสังหาร และมาปรากฏตัวอยู่หน้าหอคอเทพสีขาวแห่งนั้น
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไปบอกให้อู๋หยาออกมา!”
มีใครบางคนวิ่งออกมาจากภายในหอเซียนเว่ย พลางกล่าวว่า “คารวะฝ่าบาทจิ่วเยี่ยพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้ร่างกายของท่านอู๋หยาไม่ค่อยสบายจึงไม่สามารถออกมาพบฝ่าบาทจิ่วเยี่ยด้วยตนเองได้พ่ะย่ ะค่ะ ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยโปรดอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”
ตูมมมม!
มีเสียงดังสนั่นออกมา และคนผู้นั้นก็ถูกโจมตีจนลอยขึ้นไปบนหอเซียนเว่ย และถูกค่ายกลป้องกันของหอเซียนเว่ยดีดจนลอยละลิ่วออกไป
ถึงจิ่วเยี่ยอยากจะฝืนบุกเข้าไปในหอเซียนเว่ย แต่ทว่าหอเซียนเว่ยแห่งนี้กลับเปิดการป้องกันระดับสูงสุดเอาไว้ นอกจากนี้ยังเต็มไปด้วยพรของพลังแห่งดวงดาว ที่ถึงแม้ว่าจะเป็นระดับ
