ไปในคุกด้วย”
“เรื่องจับแม่นางน้อยผู้นี้กลับไปนั้นช่างมันเถอะ! แม้แต่ระดับเจ้าครองดินแดนยังไม่ถึงเลย หากจับนางกลับไปเกรงว่าจะลดระดับความสามารถของคุกพวกเจ้าให้ต่ำลงเสียเปล่า ๆ” อีกคนหน นึ่วกวาดตามองมาที่มู่เฉียนซี และกล่าวอย่างดูถูก
มู่เฉียนซีกล่าวเยาะเย้ยว่า “ตอนนี้เพิ่งจะมารู้ว่าตนเองไม่ทันระวังจนปล่อยคนที่ไม่ควรปล่อยออกมา ตอนที่พวกเขากำลังสร้างปัญหาอยู่ที่เขตต้องห้ามทางตอนใต้สุดพวกเจ้าไปอยู่ที่ไห หนกัน? ตายแล้วอย่างนั้นหรือ? ตอนนี้พวกเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของคุกโลหิตด้วยความเต็มใจ ฉะนั้นพวกเจ้าไม่จำเป็นต้องมาจับคนที่ปล่อยไปแล้วหรอก”
สำหรับคนเหล่านี้ มู่เฉียนซีไม่ประทับใจเลยแม้แต่น้อย
“นางสาวน้อยสมควรตายนี่ เป็นเพียงเจ้าเมืองของเมืองเล็ก ๆ บังอาจมาพูดจาเช่นนี้กับข้าหรือ รนหาที่ตายนัก!” มู่เฉียนซีทำให้พวกเขาเดือดดาลขึ้นมาแล้ว และท่าทางที่ดุร้ายก็ปรากฏขึ นมาบนใบหน้าของเขา จากนั้นพวกเขาก็จู่โจมไปที่มู่เฉียนซีทันที
ร่างสีดำวาบผ่านไป
