เหยื่อต่าง ๆ เหล่านั้นก็ต้องเผชิญหน้ากับหายนะเลยก็ว่าได้
พวกเขายังไม่ทันจะได้เห็นเลยว่าคนที่ลงมือคือใคร แต่ก็ต้องกลายเป็นกระดูกขาว และกลายเป็นเถ้าถ่านไปเสียแล้ว
“เมื่อครู่…เมื่อครู่นี้ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยลงมือแล้ว ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยมาช่วยพวกเราแล้วหรือ?”
“พระเจ้า! ไม่ใช่ว่าท่านอ๋องจิ่วเยี่ยไม่มีความสนใจในเทศกาลล่าเหยื่ออย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมาช่วยเขตต้องห้ามของพวกเรา”
“……”
เนื่องจากความช่วยเหลือจากจิ่วเยี่ย จึงทำให้เทศกาลล่าเหยื่อในเขตต้องห้ามต่าง ๆ รอดพ้นไปอย่างง่ายดาย ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขายินดีเป็นอย่างยิ่ง
มุมปากของจื่อโยวกระตุกเล็กน้อย เจ้าคิดมากกันเกินไปแล้ว เยี่ยไม่ได้มาช่วยพวกเจ้าหรอก
เขาก็เพียงแค่ต้องการแก้ปัญหาทั้งหมดเหล่านี้โดยเร็ว เพื่อที่จะไปเจอคนของใจก็เท่านั้นเอง
เนื่องจากจิ่วเยี่ยเป็นคนลงมือกวาดล้างด้วยตนเอง มันจึงสะอาดหมดจดเลยทีเดียว!
ประตูใหญ่ของแต่ละเขตต้องห้ามล้วนถูกปิดอย่างแน่นหนาแล้ว ฉะนั้นจิ่วเยี่ยจึงสั่งให้สุ่ยจิงอิ๋งพาเขาไปหานางโดยตรง
และนี่ก็เป็นวิธีที่เร็วที่สุด เพราะเขาไม่สามารถควบคุมความคิดถึงได้อีกต่อไปแล้ว
เนื่องจากลำแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมา จึงทำให้มู่เฉียนซีผงะไปทั
