ันที “คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำเช่นนี้ เขายอมที่จะสิ้นเปลืองจี้หยกเคลื่อนย้ายอันล้ำค่าชิ้นหนึ่งแต่ไม่ยอมหนีด้วยตนเอง ช่างน่าแปลกมากเลยจริง ๆ ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มันต้องแปลกมาอยู่แล้วสิ! หากเขาหนีล่ะก็ เจ้าอาจจะจับเขาไม่ทันก็ได้ แต่เขากลับเลือกที่จะใช้วิธีที่เร็วยิ่งกว่า! คนที่ลอบฆ่าข้าคนนี้ เข้าใจข้ายิ่งกว่าที่ข้าจินตนาการเอาไว้เสียอีก เพราะรอยขีดข่วนเพียงเล็กน้อยนั่น ก็ทำให้เขาถือว่าโดนยาพิษไปแล้ว ซึ่งถึงเขาจะสามารถหนีได้แต่ก็สลัดพวกเราไม่หลุดอยู่ดี ฉะนั้นจึงเลือกใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายในการหนี และไปหาคนแก้พิษโดยเร็วที่สุด”
“ในเวลาอันสั้นเช่นนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะตัดสินใจทำเรื่องเช่นนี้ออกมา” อวิ๋นจื่อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ความเคร่งขรึมฉายแววอยู่บนใบหน้าของมู่เฉียนซี “เป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวมาก นอกจากนี้ยังมีลูกน้องที่ยอดเยี่ยม ฉะนั้นเจ้านายของพวกเขาต้องน่ากลัวยิ่งกว่าแน่นอน”
เดิมทีแล้วคิดว่าเป่ยกงจั๋วเป็นคนที่มีความคิดชั่วร้ายและเป็นคนที่จัดการได้ยากที่สุดแล้ว แต่ทว่าหลังจากที่อยู่ในคุกโลหิต นางก็เพิ่งได้รู้ว่าความน่าสะพรึงกลัวของเป่ยกงจั๋วเทียบกับคนผู้นั้นไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า
