“มนุษย์อย่างพวกเจ้าที่วางแผนจัดการคนอื่น น่ากลัวเกินไปแล้ว”
“ไปกันเถอะ! ข้าอยากจะกลับไปที่เมืองหนามโลหิต เจ้าหมอนั่นได้รับความเสียหาย นอกจากนี้ภารกิจยังล้มเหลว ฉะนั้นน่าจะหยุดพักไปช่วงหนึ่ง”
“ข้าจะไปกับเจ้าด้วย!”
ในตอนที่มู่เฉียนซีออกมาจากหุบเขาอัสนีโกลาหล ก็ได้รับข่าวบางอย่าง สี่เมืองใหญ่ตอนนี้ได้ถูกทำลายไปสองแห่ง และถูกคนอื่นยึดครองไปแล้ว หนึ่งในนั้นมีเมืองลู่ และเมืองคุน
เมืองเหลียนยังคงปลอดภัยดีอยู่ และตอนนี้พวกเขาก็กำลังหาทางที่จะทำลายค่ายกลป้องกัน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าไปดูเมืองเหลียนเถอะ!”
“ค่ายป้องกันนั้นข้าใช้ความพยายามเป็นอย่างมากกว่าจะได้มันมา ทั่วทั้งคุกโลหิตนอกจากท่านอ๋องจิ่วเยี่ยแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดสามารถทำลายได้หรอก ฉะนั้นไปดูเมืองหนามโลหิตของเจ้าก่อนดีกว่า!” อวิ๋นจื่อกล่าว
ตอนนี้นักโทษทั้งหมดต่างก็มุ่งหน้าไปโจมตีเมืองหนามโลหิต ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเมืองแห่งฝันร้ายของเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุดแห่งนี้ และหลังจากนั้นกลับเป็นเมืองที่ถูกคนอื่นควบคุมอย่างน่าประหลาดใจ
นี่ไม่ได้ถือว่าเป็นข่าวที่ดีนัก อวิ๋นจื่อเองก็ไม่วางใจเช่นกัน ดังนั้นจึงได้คิดที่จะตามนางไปยังเมืองหนามโลหิตก่อน!
มู่เฉียนซีมุ่ง
