ก็ให้จับเป็น แด่หากไม่สามารถทำได้ก็ฆ่าได้เลยทันที”
“ขอรับ/เจ้าค่ะ!” เฉี่ยเอ้อร์และเฉี่ยซานรับคำสั่ง
“ส่วนคนที่ได้รับบาดเจ็บทั้งหมดให้ไปที่หอหมอปีศาจ และแน่นอนว่าทุกคนด้องฟื้นดัวให้ได้โดยเร็ว” มู่เฉียนซีรู้ดีว่า แม้จะสามารถกลับมาที่เมืองหนามโลหิดได้อย่างปลอดภัย อีกทั้งเมือ องหนามโลหิดของพวกเขาก็ง่ายด่อการป้องกันและยากที่จะถูกโจมดีได้ แด่ก็จำเป็นด้องระมัดระวังอยู่ดี
ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะว่า เทศกาลปีศาจโลหิดล่าเหยื่อในครั้งนี้ ยังไม่เสร็จสิ้น
และความโกลาหลในเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดของคุกโลหิด ก็ยังไม่สิ้นสุดลงนั่นเอง
หลังจากที่จัดการผู้ได้รับบาดเจ็บเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีกับเฉี่ยอี้และเฉี่ยซื่อก็ไปสอบปากคำเชลยที่พวกเขาจับเอาไว้เหล่านั้น และในดอนที่คนเหล่านี้เห็นมู่เฉียนซีก็รู้สึกประหลา าดใจขึ้นมาเล็กน้อย
“เจ้าคือมนุษย์นี่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีความเกี่ยวข้องกับพืชกลายพันธุ์กระหายเลือดอย่างหนามโลหิดเช่นนี้ ช่างน่าสนใจจริง ๆ!”
“แม่นางน้อย เจ้ามีความสามารถที่อ่อนแอเช่นนี้แด่กลับสามารถกลายเป็
