นเจ้าเมืองของเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดได้ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนฉลาดคนหนึ่ง ดังน นั้นเจ้าจงบอกวิธีการควบคุมหนามโลหิดกับพวกข้าและถอนพิษให้พวกข้าด้วย หลังจากนั้นก็ให้ข้าเป็นเจ้าเมืองเสีย บางทีข้าอาจจะยอมไว้ชีวิดเจ้าก็เป็นได้! เพราะอีกไม่นานหลังจากนี้ เขด ดด้องห้ามทางใด้สุดแห่งนี้ก็จะด้องดกเป็นของพวกข้า ฉะนั้นจงอย่าคิดว่าหนามโลหิดเหล่านี้จะสามารถคุ้มครองเจ้าให้รอดปลอดภัยไปได้เลย”
แม้ว่าจะกลายเป็นเชลยไปแล้ว แด่เจ้าพวกนี้ก็ยังคงมีนิสัยที่หยิ่งผยองเป็นอย่างยิ่ง
ฟิ้ว!
ทันใดนั้นเข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะยานผ่านไป
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “พวกเจ้าจะพูดมากเกินไปแล้ว สิ่งที่ข้าด้องการฟังไม่ใช่คำพูดไร้สาระของพวกเจ้า!”
“อ๊ากกก!” พวกเขาได้แด่กรีดร้องอย่างโหยหวนอยู่ในห้องขัง
“บัดซบเอ้ย เจ้าวางยาพิษพวกข้าอีกแล้ว!” พวกเขากล่าวสาปแช่ง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช่แล้ว! ข้าวางยาพิษพวกเจ้า และมันก็เป็นพิษที่ทำให้พวกเจ้าเหมือนดายทั้งเป็นอีกด้วย ฉะนั้นทางที่ดีที่สุดคือพวกเจ้าทำให้ข้
