ือแบบร่าง ข้าไม่อยากให้หอหมอปีศาจของข้าถูกสร้างออกมาเป็นรูปดอกบัว”
ทันทีที่พูดจบ มู่เฉียนซีก็พาพวกของเฉี่ยอี้จากไปอย่างมีความสุข
หลังจากที่ออกไปจากเมืองหนามโลหิตแล้ว เฉี่ยอี้ก็กล่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านเจ้าเมือง วันนี้พวกเขาเพิ่งจะรู้ว่าท่านดีมากเพียงใด! ยาที่แม้แต่บัวศักดิ์สิทธิ์ก็หาดื่มไม ม่ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าท่านจะมอบให้พวกเรากินเป็นเครื่องดื่มอยู่ทุกวัน มันทำให้ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจจริง ๆ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! แม่สาวน้อยนี่ก็นะ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ที่แท้สิ่งของที่เจ้าบัวศักดิ์สิทธิ์นั่นต้องจ่ายอย่างมหาศาลถึงจะได้สิ่งของไป ก็เป็นของที่พวกเราดื่มอยู่ทุกวันอย่างนั้นสินะ!” ตอนแรก นั้นเฉี่ยเอ้อร์ค่อนข้างที่จะสงวนท่าที แต่สุดท้ายนางก็ทำในสิ่งที่นางอยากทำอยู่ดี
เหล่าสหายคนอื่น ๆ ต่างก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน อย่างที่รู้ว่าในโลกพืชของพวกเขา แม้ว่าหนามโลหิตอย่างพวกเขาจะถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในพืชกลายพันธุ์ที่โหดร้ายมากที่สุด แต่เมื่อเ
