เทียบกับพืชศักดิ์สิทธิ์แล้วยังห่างไกลกันมากมายนัก!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หลังจากที่พวกเจ้าสนุกสนานมามากพอแล้วก็จงช่วยข้าทำงานให้ดี ไม่ว่าจะเป็นเครื่องดื่ม หรือถั่วหวาน ข้าก็มีให้พวกเจ้าไม่ขาดอยู่แล้ว”
“ขอท่านเจ้าเมืองอายุยืนหมื่นปี ๆ!” พวกเขากล่าวอย่างตื่นเต้น
แต่เมื่อเทียบกับพวกเขาที่กำลังมีความสุข คนที่ชอบยิ้มแย้มอยู่ตลอดอย่างเฉี่ยซื่อกลับเงียบขรึมไประหว่างที่กำลังเดินทางกลับ
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เฉี่ยซื่อเจ้าเป็นอะไรไปอย่างนั้นหรือ? ตอนที่ปะทะกันเมื่อครู่ เจ้าถูกเจ้าเมืองของเมืองเหลียนทำให้บาดเจ็บอย่างนั้นหรือ?”
เฉี่ยซื่อส่ายหน้า เขามองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “เจ้านาย ไม่มีอะไรหรอกขอรับ! ข้าไม่ได้ถูกทำให้บาดเจ็บ เพียงแต่เฉี่ยซื่อรู้สึกว่าตนเองอ่อนแอเหลือเกิน ข้าจะต้องเปลี่ยนเป็น แข็งแกร่งมากกว่านี้ให้ได้ แม้ว่าจะเป็นพืชศักดิ์สิทธิ์ ข้าก็ต้องแข็งแกร่งกว่าเขา! ข้าจะต้องกลายเป็นผู้ช่วยที่ดีที่สุดของเจ้านายให้ได้”
เจ้าเมืองของเจ้าเมืองเหลียนผู้เป็นพืชศักดิ์สิทธิ์ไม่ว่าจะเป็นพลังหรือว่าสายเลือดต่างก็สามารถยับยั้งความรู้สึกของเขาได้ ซึ่งมันก็
