ส่วน ‘ฮูหยิน’ ของท่านเจ้าเมือง เขาก็ไม่มีความกล้าที่จะตะโกนใส่อีกแล้วเช่นกัน!
เมื่อตัวเกะกะไปแล้ว ดวงตาของจิ่วเยี่ยที่มองไปยังมู่เฉียนซียิ่งร้อนแรงมากขึ้นไปอีก
ดวงตาคู่นั้นเหมือนจะกำลังบอกว่า ไม่เจอกันมาตั้งนานขนาดนี้ คิดไม่ถึงเลยว่านางจะไม่แสดงอาการอะไรเลยแม้แต่น้อยเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าพาเจ้าไปเยี่ยมชมเมืองของข้าสักหน่อยดีกว่า”
“ไม่!”
“เช่นนั้นข้าจะไปเตรียมงานต้อนรับให้เจ้า จากนั้นค่อยแนะนำให้พลเมืองที่อยู่ในเมืองของข้าให้รู้จักเจ้า”
“สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่สิ่งเหล่านี้!”
จิ่วเยี่ยกอดนางเอาไว้แน่น จากนั้นก็ก้มหน้าลงไปจุมพิตนาง
เขาไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านั้นเลย และดูเหมือนว่าจะมีเพียงการกระทำที่ตรงไปตรงมา ที่จะสามารถทำให้ซีเข้าใจความคิดของเขาได้
จูบของเขาได้ดูดเอาอากาศออกไปจากนางจนหมด มู่เฉียนซีถูกเขากอดอย่างแนบแน่น และดูเหมือนว่ากำลังจะถูกจิ่วเยี่ยทำให้หลอมละลายเข้าไปในเลือดเนื้อของเขาก็มิปาน ซึ่งตอนนี้ทั้งสอง ก็กอดกันแน่นจนไม่เหลือช่องว่างอยู่เลย
ดูเหมือนว่าพวกเขาเพิ่งจะแยกจากกันได้ไม่นาน แต่ทำราวกับว่าแยกกันมาหลายปีแล้วอย่างไรอย่างนั้นเลย
เมื
