าจึงต้องการใช่เลือดของท่านมาทำผนึกใหม่ได้หรือไม่?”
มู่เฉียนซีมองไปทางอู๋หยาแล้วกล่าวว่า “ต้องใช้เลือดทั้งหมดเท่าไร?”
“เก้าถ้วย!”
“อะไรนะ?” จื่อโยวผงะไปทันที
อย่าว่าแต่เก้าถ้วยเลย แม้จะเป็นเพียงแค่ถ้วยเล็ก ๆ หนึ่งถ้วยจิ่วเยี่ยก็ปวดใจจะตายแล้ว เขาจึงกล่าวว่า “เอาเลือดของคนอื่นไม่ได้อย่างนั้นหรือ? จะใช้เลือดของคนงามไม่ได้”
อู๋หยากล่าวตอบว่า “หากเจ้าสามารถตามหาคนที่เข้าใจเส้นทางแห่งชีวิตคนอื่นได้ก็สามารถทำได้เช่นกัน”
บนโลกใบนี้จะมีคนที่มีจิตวิญญาณของเส้นทางแห่งชีวิตกี่คนกัน? แต่พวกเขาคงไม่มีหนทางในการหาคนที่สองได้ในเวลาอันสั่นอย่างแน่นอน
“จื่อโยว ฝ่าบาทเป็นเจ้านายของเจ้านะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เจ้าอยากจะรักหยกถนอมบุปผาหรอกนะ สิ่งสำคัญที่สุดคือการช่วยฝ่าบาทต่างหาก” อู๋หยากล่าวอย่างนิ่งสงบ
ดวงตาที่ราวกับคนตายคู่นั้นของเขาจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “หากเจ้ากลัวละก็ จะไปตอนนี้เลยก็ได้ ท่านเองก็รู้ดีอยู่แล้ว ว่าหลังจากที่คำสาปของฝ่าบาทระเบิดขึ้น คน นที่ตกอยู่ในอันตรายมากที่สุดก็คือท่าน”
มู่เฉียนซีตอบกลับอย่างใจเย็นว่า “กลัวรึ! ไม่มีวันหรอก นับตั้งแต่ที่ข้าเลือกรักษาจิ่วเยี่ย ข้าก็ไม่เคยกลัว
