อาการป่วยของจิ่วเยี่ยอีกเลย หากข้ากลัวข้าก็คงไม่มาที่แดนนรกห หรอก อยากได้เลือดก็ได้ ข้าจะให้!”
สิ่งที่อู๋หยาใช้น่าจะเป็นผนึกของเผ่าเทพ ซึ่งนางไม่เข้าใจมันเลยแม้แต่น้อย แต่นางรู้ว่านางไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
ถึงอู๋หยาจะมีนิสัยที่แปลกประหลาด แต่เขากลับมีความภักดีต่อจิ่วเยี่ย และไม่มีทางทำเรื่องที่เป็นอันตรายต่อจิ่วเยี่ยแน่นอน
“คนงาม…เยี่ยจะต้องคลั่งแน่เลย!” ทั่วทั้งแดนนรก คนอื่น ๆ ไม่เข้าใจความรู้สึกที่จิ่วเยี่ยมีต่อมู่เฉียนซี
แต่อาจารย์ที่แนะนำให้จิ่วเยี่ยตามจีบมู่เฉียนซีมาเมื่อก่อนหน้านี้ไม่นานอย่างจื่อโยว ย่อมเข้าใจความรู้สึกระหว่างพวกเขาเป็นอย่างมากอยู่แล้ว
“อย่ากังวลไปเลย ข้าไม่เป็นอะไรหรอก”
อู๋หยาตั้งใจที่จะกลั่นแกล้งมู่เฉียนซีโดยเฉพาะ ฉะนั้นเขาจึงได้หยิบถ้วยที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษออกมา แต่แค่ถ้วยหยกธรรมดานี้ก็มีความจุมากแล้ว
เนื่องจากว่านางเสียเลือดมากเกินไป ถึงคนที่โลกนี้จะฝึกฝนจิตวิญญาณ และมีร่างกายที่ยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่ควรที่จะเสียเลือดสด ๆ มากเกินไปอยู่ดี
ทว่ามู่เฉียนซีกลับให้เลือดนางอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้ยังบรรจุไปเต็มถ้วยหยกอีกด้วย
หลังจากที่เสียเลือดไปแล้วก็รู้สึกแย่เป็นอย่างมาก
