ี่สามารถดึงเอาลูกน้องที่งดงามและมากความสามารถเช่นนี้มาได้
“คนงาม เจ้าพอใจมากหรือไม่?” ทันทีที่มู่เฉียนซีกลับมา จื่อโยวก็มาหานาง และเขาก็คลี่ยิ้มราวกับอยากจะขอรางวัลก็มิปาน
“ข้าพอใจมาก เจ้านี่มีเสน่ห์มากจริง ๆ ถึงได้มีเพื่อนสาวที่เก่งกาจเช่นนั้นได้!”
“ในเมื่อพอใจ คนงามเจ้าช่วยไปขอร้องเยี่ยให้ข้าหน่อยได้หรือไม่!”
“คนเก่งย่อมต้องทำงานหนักกว่าคนอื่น ฉะนั้นข้าจึงจะมองเจ้าในแง่ดี!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางแสยะยิ้ม
“พวกเจ้านี่จะรังแกคนอื่นเกินไปแล้วนะ” จื่อโยวคำรามออกมา
ภายในพระราชวัง มู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยต่างคุ้นเคยซึ่งกันและกันเป็นอย่างดี และมีความเข้าใจกันโดยปริยาย ยามตกกลางคืนพวกเขาก็เข้านอนและกอดกันหลับไป
มีข่าวลือภายในพระราชวังว่า หลังจากที่มีพระชายาแล้วท่านอ๋องจิ่วเยี่ยของพวกเขาก็แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง และความสัมพันธ์ระหว่างท่านอ๋องกับพระชายาก็ดีมากอีกด้วย
ในเวลานี้เอง เป๋ยโต่วที่ลึกลับซับซ้อนมาโดยตลอดก็ปรากฏตัวขึ้น และเขาก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าของจิ่วเยี่ยพลางกล่าวว่า “นายท่าน ท่านอู๋หยาเรียนเชิญขอรับ”
“อู๋หยาหรือ!” มู่เฉียนซีเองก็เคยได้ยินชื่อนี้จากปากของจื่อโยวมาก่อนเช่นกัน
การดำรงอยู่ของท่าน
