อู๋หยาในคุกโลหิตค่อนข้างพิเศษ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ข้าสามารถไปเจอเขาได้หรือไม่?”
“พระชายา…” เป๋ยโต่วกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน
จิ่วเยี่ยพยักหน้าพลางกล่าวว่า “เอาสิ!”
ร่างเงาสีดำของเขาเปลี่ยนเป็นลำแสง จากนั้นก็ทะยานไปยังหอคอยสีขาวเพียงหนึ่งเดียวในเมืองเทพสังหารแห่งนี้
หอคอยสีขาวแห่งนี้มีชื่อว่าหอคอยเซียนหยา เป็นสถานที่ที่ท่านอู๋หยาผู้สูงศักดิ์อาศัยอยู่ในคุกโลหิต
จิ่วเยี่ยได้อุ้มมู่เฉียนซีมาจนถึงหน้าหอคอยสีขาวแห่งนี้ ทันทีที่ประตูเปิดออก คนที่อยู่ข้างในก็กล่าวด้วยความเคารพว่า “ฝ่าบาท เชิญได้ในพ่ะย่ะค่ะ นายท่านกำลังรอท่านอยู่”
หลังจากที่เข้าไปในหอคอแห่งนี้แล้ว มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงพลังเทพที่น่าอัศจรรย์ของที่นี่ และนางก็อยากรู้อยากเห็นเรื่องของท่านอู๋หยาผู้นั้นเป็นอย่างมาก
ในตอนที่พวกเขาเดินขึ้นมาถึงชั้นบนสุด มู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยก็ถูกคนขวางเอาไว้
คนผู้นั้นกล่าวว่า “ฝ่าบาท ท่านอู๋หยาต้องการพบท่านเพียงคนเดียวเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยฉายแววเย็นชาออกมา “ซีคือว่าที่ภรรยาของข้า สถานที่ที่ข้าสามารถไปได้ นางก็สามารถไปได้เช่นกัน!”
“นี่คือคำสั่งของท่านอู๋หยา แม้ว่ากระหม่อ
