พ่อบุญธรรมของพวกเขา บวกกับท่านไป๋เท่านั้นที่รู้ความจริง
ส่วนคนอื่นต่างก็คิดว่านางเป็นเพียงแค่ลูกศิษย์ของหมอปีศาจเท่านั้น
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ช่วยไม่ได้ เพราะอาจารย์ของข้ายอดเยี่ยมเกินไป หากข้าไม่สามารถเรียนรู้เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ได้ เช่นนั้นคงได้ทำให้อาจารย์ของข้าต้องอับอายเป็นแน่”
หลังจากที่ส่งยาลูกกลอนให้แล้ว เขาจึงกล่าวถามว่า “ต้องใช้ตอนนี้เลยหรือ?”
“ใช่แล้ว! ใช้ตอนนี้เลย ข้าเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว หากมีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้น ข้าก็จะทำการขจัดฤทธิ์ยานั้นให้ท่านทันที”
“ตกลง!”
เขาพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็กินยาลูกกลอนลงไปอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีให้ความสนใจต่อร่างกายของเขาช่วงขณะหนึ่ง ในตอนแรกยาลูกกลอนนี้ค่อนข้างใช้ได้ผลเลยทีเดียว ซึ่งมันได้เข้าไปฟื้นฟูความบอบช้ำและความเสียหายที่อยู่ภายในร่างกายเหล่านั้น
แต่ทว่าในตอนที่กำลังจะเกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุด พลังที่แปลกประหลาดนั้นกลับแพร่กระจายออกมา
พรวด! และเขาก็กระอักเลือดออกมาทันที
“แค่ก แค่ก แค่ก!”
เขาพยายามหายใจอย่างยากลำบาก และรู้สึกราวกับว่าถูกใครบางคนบีบคอเอาไว้อย่างไรอย่างนั้น จึงทำให้เขาไอออกมาอย่างบ้าคลั่ง
เขาพยายามอย่างสุดความสามารถให้ตนเ
