องดูดีสักเล็กน้อย เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนตรงหน้าของเขาต้องตื่นตกใจเกินไปนัก
มู่เฉียนซีรีบป้อนยาน้ำให้เขาหลอดหนึ่งอย่างรวดเร็ว และยาน้ำหลอดนี้ก็มีคุณสมบัติทำให้ฤทธิ์ของยากลายเป็นความว่างเปล่า ซึ่งมันก็ทำให้พลังนั้นแอบซ่อนตัวกลับไปอีกครั้ง
ในเวลานี้ดวงตาอันชาญฉลาดคู่นั้นได้เปลี่ยนเป็นสับสน ริมฝีปากขาวซีด และร่างกายก็สั่นเทาขึ้น
มู่เฉียนซีกำหมัดเอาไว้แน่น “นั่นมันคือพลังบ้าอะไรกันแน่?”
นางไม่เคยเจอพลังที่ตามหลอกหลอนเช่นนี้มาก่อนเลย หากนิรันดร์อยู่ด้วยละก็ บางทีเขาอาจจะคลายความสงสัยให้นางได้บ้างก็เป็นได้
หลังจากที่ผ่านไปได้ไม่นาน เขาก็ค่อย ๆ ได้สติกลับคืนมา
สำหรับเรื่องที่ตนเองถูกส่งไปยังประตูยมโลกแล้วอีกรอบนั้น เขาก็ยังคงมีท่าทางที่สงบนิ่ง และดูเหมือนว่าจะเคยชินกับมันแล้ว
เขากล่าวปลอบมู่เฉียนซีกลับไปว่า “ข้าไม่เป็นอะไร เจ้าลงมือได้รวดเร็วมาก ความเจ็บปวดจากการกินยาในครั้งนี้ผ่อนคลายกว่าครั้งก่อนหน้านี้มากทีเดียว”
“ดูเหมือนว่า หลังจากนี้จะใช้ยาลูกกลอนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
หากไม่สามารถใช้ยาลูกกลอนได้ เช่นนั้นก็คงต้องลองยาน้ำ และก็ยังมีการฝังเข็มอีกด้วย!
นางรู้ดีว่าด้วยความส
