หมดแล้ว สุราที่แม่นางมู่เตรียมให้ในวันนี้ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ” ท่านไป๋กล่าวตอบ
เมาก็ดีแล้ว!
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้พลางกล่าวว่า “วันนี้มีเพียงข้าคนเดียวที่อยู่กับซี”
ส่วนคนอื่นก็ไสหัวออกไปซะ!
ชายหนุ่มผู้นี้ยิ่งเหนียวแน่นมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจริง ๆ แม้แต่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยที่มักจะกระหายเลือดอยู่เสมอ ทว ว่าเมื่ออยู่ด้วยกันกับหญิงอันเป็นที่รักแล้วก็แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน
“ตกลง! วันนี้ข้าจะอยู่กับเจ้าเท่านั้น”
ในค่ำคืนนี้ มีบางคนที่เมามายอยู่ในความฝัน และมีบางคนที่กำลังเมามายไปกับสาวงามที่น่าหลงใหลมากที่สุดคนหนึ่ง ง
ทันทีที่มู่เฉียนซีตื่นขึ้นก็สัมผัสได้ถึงจุมพิตของจิ่วเยี่ยที่มอบให้นางในตอนเช้า เขากล่าวถามว่า “ยังเหนื่อยมา ากอยู่หรือไม่?”
ปลายนิ้วของเขานวดลงเบา ๆ บนร่างกายของมู่เฉียนซี และน้ำเสียงที่เกียจคร้านของมู่เฉียนซีก็เปลี่ยนเป็นอ่อนระทวย ไปทันที “เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ?”
ดูเหมือนว่าน้ำเสียงนี้จะเต็มไปด้วยตะขอก็มิปาน ซึ่งมันด้เกี่ยวจนใจของจิ่วเยี่ยสั่นไหวไปหมดแล้ว
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกจองเขามืดมนลงเล็กน้อย มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า ” นวดดี ๆ แล้วก็เลิกคิดเรื่องอื่นได้แล้ว ข้ าจะไม่ยอมให้คนที่ชอบ