รังแกคนอื่นเข้าใจไหม?”
จิ่วเยี่ยพยายามระงับความกระสับกระส่ายภายในใจ เขากระซิบกล่าวว่า “ได้สิ! ข้าไม่กล้ารังแกซีอีกแล้ว แต่ว่าซึไม่มีคว วามคิดที่จะอยากรังแกกลับมาบ้างหรือ?”
“จะ…เจ้าถอยออกไปให้ห่างหน่อย ข้าไม่มีความคิดเช่นนั้นหรอก!”
จิ่วเยี่ยอยู่ฉลองวันเกิดกับนางมาเป็นครั้งที่สามแล้ว และถึงจะดูเหมือนนิ่งสงบแต่ความบ้าคลั่งที่อยู่ภายในใจของ งคนกลับยากที่จะหาทางสงบลงได้
