วเยี่ยปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน นอกจากนี้พลังคำสาปที่ล้นทะลักออกมาก็ทำให้เขามีสภาพที่บาดเจ็บสาหัสอีกด้ว วย เขาบังคับจูบนางครั้งแรกยังไม่พอ แต่กลับยังมีครั้งที่สองอีกด้วยนี่สิ
หากมีเพียงพวกนางสองคนก็ยังไม่เท่าไร แต่นะ…นางลืมไปเลยว่ามีคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วย!
เขาคือพ่อบุญธรรมของชิงหลงและคนอื่น ๆ และอาจจะเป็นพี่น้องหรือคู่หูของท่านพ่อ นางจึงเชื่อใจและใกล้ชิดเขาตาม มสัญชาตญาณ ราวกับเป็นญาติกันก็มิปาน คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกเขาเห็นตอนที่นางกับจิ่วเยี่ย…
เมื่อจิ่วเยี่ยสัมผัสได้ว่าใบหน้าของมู่เฉียนซีเริ่มร้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงยอมผละออกจากมู่เฉียนซีอย่างอาลัย ยอาวรณ์ และดวงตาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกที่ดูนิ่งสงบราวกับน้ำแข็งหมื่นปีคู่นั้นก็จ้องมองไปที่ชายที่สวมชุดสีขาว คนนั้น
เพราะซีใส่ใจคนผู้นี้ เมื่อครู่ถึงได้กระสับกระส่ายเช่นนั้น
การเหลือบมองของอ๋องจิ่วเยี่ย ทำให้พวกเขารู้สึกกดดันขึ้นมาอีกเท่าหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้โต้กลับแต่อย่างใด ทว่า ความโกรธที่อยู่ภายในดวงตากลับลุกโชนมากขึ้นเรื่อย ๆ
“แม่หนูคนนี้เป็นคนรุ่นหลังที่ข้าชื่นชอบเป็นอย่างมาก แต่เจ้าอยู่ ๆ ก็ปรากฏตัวออกมา หลังจากนั้นยังมาเอาเปรียบแม ม่หนูน้อยอีก น
