เยี่ยนกระตุกขึ้นทันที นะ…นี่เป็นเพียงน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือ!
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พลางกล่าวว่า “ทำไมหรือ? นายน้อยว่านซื่อ ท่านไม่กล้ารับไว้อย่างนั้นหรือ! กลัวว่าถ้ารับไปแล้วข้าจะซื้อท่านได้หรืออย่างไร?”
“น่าขัน หากข้าไม่ยอมรับของขวัญชิ้นใหญ่เช่นนี้ ก็ไม่ต้องมาเรียกข้าว่าว่านซือเยี่ยนแล้ว” ว่านซือเยี่ยนไม่อยากเห็นสิ่งดี ๆ บินหายไปต่อหน้าต่อตาเขา
ในสมาคมการค้ามีผู้อาวุโสหลายคนที่ต้องการยาน้ำนี้ เนื่องจากว่าพวกเขาเคยได้รับบาดเจ็บสาหัสทางจิตวิญญาณมาก่อน จึงทำให้พวกเขาต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานมากมาจนถึงทุกวันนี้
ดูเหมือนว่ามู่เฉียนซีจะพบวิธีในการโต้ตอบกับว่านซือเยี่ยนแล้ว ต้องให้ประโยชน์แก่เขา ทำเงินให้เขา ทำให้รู้ว่าร่วมมือกับนางแล้วจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง และสุดท้ายเขาก็จะผ่อนคลายลง
แม้ว่าคนผู้นี้จะชาญฉลาด แต่แน่นอนว่าจุดอ่อนของเขาก็คือการรักเงินมากเกินไปนั่นเอง!
แน่นอนว่าก่อนหน้านี้ไม่มีผู้ใดสามารถใช้จุดอ่อนนี้จัดการว่านซือเยี่ยนได้มาก่อน เนื่องจากว่าความร่ำรวยของพวกเขาไม่เพียงพอ ฉะนั้นจึงไม่ได้อยู่ในสายตาของว่านซือเยี่ยนโดยสิ้นเชิง
แต่ตระกูลมู่ของนาง และหอหมอปีศาจของนางต่างก็มีเงินอยู
