กู่เหวินเทียนทอดถอนใจยาวพลางปิดปากเงียบสนิท ยามนี้เขาตระหนักแล้วว่าตนเองถูกหลอกใช้เป็นเบี้ยตัวหนึ่ง ทว่าทุกอย่างสายเกินการณ์ที่จะเอ่ยสิ่งใดเสียแล้ว!
หลังมื้ออาหารค่ำ จ้าวอู่จี๋รุดร่วมเดินทางไปพร้อมกับเฉินผิงมุ่งหน้าสู่โรงประมูลคริสตีส์ด้วยตนเอง เพื่อกางปีกปกป้องมิให้ฉินเสี่ยวเทียนสบโอกาสสร้างความลำบากแก่เฉินผิง!
ทันทีที่ย่างเท้าเข้าสู่โถงจัดแสดง เฉินผิงพลันสัมผัสได้ถึงระลอกออร่าพลังที่กระเพื่อมไหว เด่นชัดว่าในหมู่โบราณวัตถุเหล่านี้มีของแท้ปะปนอยู่ ทว่าความผันผวนของไอพลังนั้นช่างริบหรี่ยิ่งนัก
ภายในห้องโถงกว้างขวางตระการตาหลายร้อยตารางเมตร โบราณวัตถุจำนวนมากถูกจัดวางเรียงราย ทุกชิ้นล้วนถูกครอบไว้ด้วยตู้กระจกอย่างดี ส่องประกายเล่าขานเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ภายใต้แสงสปอตไลท์ที่สาดส่อง!
“คุณชายเฉิน…”
ยามนั้นเอง เสียงอุทานด้วยความประหลาดใจพลันดังขึ้น!
เฉินผิงปรายตาไปตามเสียง จึงพบว่าเป็นไป่จ้านถัง
เมื่อเห็นเฉินผิง ไป่จ้านถังก็รีบสาวเท้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว “คุณชายเฉิน นึกไม่ถึงเลยว่าท่านจะมางานนี้ด้วย!”
เฉินผิงคลี่ยิ้มบาง “เจ้ากลับมาตั้งแต่เมื่อใด แล้วคุณหนูเสิ่นสบายดีหรือไม่”
“ข้าเพิ่งกลับมาเมื่อวานนี้เพื่อร่วมงานประมูลครั้งนี้โดยเฉพาะ เหมิงเฉินนางสบายดีมาก ยามนี้หุบเขาเสวียนเยว่เข้าสู่สภาวะปกติเรียบร้อยแล้วครับ!” ไป่จ้านถังเอ่ยรายงาน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงจึงลอบโล่งอกในใจ ทว่าก็
