ยากขึ้นไปทุกที
“น่ารำคาญจริง ๆ นี่ไม่คิดจะปล่อยให้ข้านอนพักดี ๆ เลยหรืออย่างไร” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างโกรธเคืองเล็กน้อย
ถึงพลังธาตุวายุจะพัดโหมกระหน่ำไปทั่วทุกที่ แต่นางก็ยังคงถูกขังเอาไว้อยู่ดี
“กำลังถูกจอมภูตพลังธาตุมิติก่อกวนอยู่อย่างนั้นหรือ? ไม่ใช่…ไม่เหมือน...”
มู่เฉียนซีหลบหลีกภูตผีปีศาจเหล่านี้ไปด้วย และคิดหาหนทางไปด้วย โชคยังดีที่นางมีความรวดเร็วพอ มิเช่นนั้นหากถูกเจ้าสิ่งนี้เข้ามาพัวพัน นางจะต้องคลื่นไส้ตายเป็นแน่
“เป็นค่ายกลสินะ!”
หลังจากที่วนไปวนมาอยู่ท่ามกลางการโดนผีอำครู่หนึ่ง ในที่สุดมู่เฉียนซีก็รู้แล้วว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่
“เสี่ยวโม่โม่ อู๋ตี้ เสี่ยวหง! ไปสำรวจเส้นทางให้ข้าที!”
ในบรรดาการปรุงยา หลอมอาวุธ และค่ายกล สิ่งที่นางไม่ถนัดมากที่สุดก็คือค่ายกลนี่แหละ ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงทำได้เพียงเรียกสหายตัวน้อยออกมาช่วยเหลือเท่านั้น
เสี่ยวโม่โม่ถูกทำให้ตกใจทันที เมื่อมันได้เห็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่อยู่เบื้องหน้าเหล่านี้
“นายท่าน นี่มันคือตัวอะไรหรือเจ้าคะ?”
“ข้าจะเผาพวกเจ้าให้ตายเลย นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย!” เสี่ยวหงปล่อยเปลวเพลิงลูกหนึ่งออกไป
แต่พวกมันที่ถูกเปลวเพลิงแผดเผากลับพุ่ง
