ซียนเพื่อการรักษาบางส่วน เจ้าสามารถให้คนที่เป็นนักปรุงยาคนนั้นดูได้ ไม่รู้ว่าจะสามารถช่วยได้หรือไม่?” จากนั้นมู่เฉียนซีจึงได้ส่งกระดาษแผ่นหนึ่งไปให้เขา
คราวนี้ว่านซือเยี่ยนไม่ปฏิเสธมัน และกล่าวว่า “ข้าเข้าใจแล้ว”
“ข้าไม่ได้ช่วยเจ้า แต่ข้าเพียงแค่ไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับคนที่เหล่าเพื่อนพ้องของข้าใส่ใจเท่านั้นเอง”
ว่านซือเยี่ยนจากไปอย่างรวดเร็ว และจากนั้นเซี่ยซวีก็กล่าวว่า “พาแขกผู้มีเกียรติไปพักผ่อนก่อน”
สถานที่ที่พวกเขาได้จัดเตรียมไว้ให้มู่เฉียนซีนั้นงดงามเป็นอย่างมาก ซึ่งมันเป็นเหมือนกับพระราชวังขนาดย่อมก็มิปาน และเพราะมู่เฉียนซีเป็นผู้มีพระคุณสำหรับพวกเขาทั้งเผ่า ฉะนั้นมันจึงทำให้พวกเขาปฏิบัติต่อนางด้วยความเคารพ
และอาหารที่ดีที่สุดก็ได้ถูกจัดเตรียมไว้เพื่อต้อนรับมู่เฉียนซีแล้ว
คนภายในเผ่ากำลังประชุมกัน และหลังจากที่ประชุมใหญ่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เซี่ยหนิงก็แอบย่องออกมา จากนั้นก็กล่าวว่า “พี่สาวมู่ สิ่งของทั้งหมดนี้เป็นของท่าน ข้าขอบคุณท่านมากจริง ๆ!”
“หลังจากนี้ไปพวกเราจะไม่ทุกข์ทรมานอีกแล้ว และไม่ต้องมีชีวิตถึงแค่ยี่สิบปีก็ต้องจากโลกนี้ไปตลอดกาลอีกแล้ว ท่านเป็นคนดีมากจริง ๆ”
เซี่ยหนิงได้มอบทรัพย์สิน
