ทั้งหมดของเขาให้กับมู่เฉียนซี แต่มู่เฉียนซีกลับบอกว่า “นี่คือสมบัติที่เจ้าเก็บสะสมมาตั้งแต่เด็กจนโต เจ้าเก็บเอาไว้ใช้เถอะ! หากข้ามีของที่อยากได้ ข้าจะไปบอกพี่ชายของเจ้าเอง”
“เสี่ยวหนิง เจ้าอย่ามารบกวนแม่นางมู่ ออกไปเถอะ! ข้ามีเรื่องที่จะคุยกับนางสักหน่อย”
เซี่ยหนิงจากไปอย่างแง่งอน จากนั้นเซี่ยซวีก็เดินเข้ามา แล้วมองไปทางมู่เฉียนซี
“การเชื่อในตัวเจ้า และยอมเดิมพันครานี้ ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตของข้า! จากนี้ไปชีวิตนี้ของข้าเป็นของเจ้า ขอเพียงแค่ไม่ทำอันตรายต่อคนในเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ ข้าจะยอมทำทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ” เซี่ยซวีกล่าวอย่างแน่วแน่
มู่เฉียนซีกล่าวกับเขาว่า “คำสาปลักชะตา ก็คือการแย่งชิงโชคชะตาของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเจ้าไปให้กับเผ่าคำสาป! ถึงเผ่าคำสาปจะมีความเชี่ยวชาญในวิชาที่ต้านสวรรค์เช่นนี้ แต่มันก็มักจะต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่างเสมอ? และพวกเขาก็มีหนทางที่ทำให้สามารถหลีกเลี่ยงเรื่องเหล่านี้ได้ ซึ่งก็คือการให้เผ่าอื่นรับความเสี่ยงนี้แทนพวกเขา”
“เผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเจ้า โชคไม่ดีที่ถูกเพ่งเล็งไปแล้ว ความจริงแล้วเจ้าไม่ต้องยอมจำนนต่อข้าก็ได้ เพราะข้า
