แน่นขึ้น
เขาทนดูต่อไปไม่ไหวอีกแล้วจริง ๆ!
เดิมทีว่านซือเยี่ยนคิดว่าจะรอให้คนผู้นี้ฝืนทนต่อไปไม่ไหวจนขอให้เขาช่วยเหลือถึงค่อยออกโรง แต่ใครจะคิดเล่าว่าคนผู้นี้จะกินยาลูกกลอนอย่างบ้าคลั่งและฝืนมานานถึงเพียงนี้ได้
ในสายตาของว่านซือเยี่ยน ที่มู่เฉียนซีกลืนลงไปนั้นไม่ใช่ยาลูกกลอน แต่มันคือการใช้เงินไปอย่างบ้าคลั่งต่างหาก!
ร่างเงาสีทองสว่างวาบขึ้น ว่านซือเยี่ยนเริ่มลงมือโดยการพุ่งตรงไปยังราชาหมาป่าหิมะตัวนั้น และหลังจากนั้นลูกปัดสีทองเม็ดหนึ่งก็บินออกไปทันที
“โฮกกก!”
ราชาหมาป่าหิมะตัวนั้นร้องคำรามออกมา และลูกปัดสีทองเม็ดนั้นก็เจาะเข้าไปในดวงตาและทะลุออกไปจากหลังหัวของมันโดยตรง
ราชาหมาป่าหิมะถูกฆ่าตายในทันที ซึ่งมันก็ไม่มีแม้แต่โอกาสจะดิ้นรนเลยด้วยซ้ำ
ในเมื่อราชาหมาป่าถูกฆ่าตายไปแล้ว ฉะนั้นหมาป่าหิมะเหล่านี้จึงไม่กล้าอยู่ที่นี่อีกต่อไป และหลังจากนั้นพวกมันก็ล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว
นางยังต่อสู้ไม่สมใจอยากเลยนะ! มู่เฉียนซีมองไปทางว่านซือเยี่ยนด้วยความห่อเหี่ยวเล็กน้อย
แต่ว่านซือเยี่ยนกลับกล่าวว่า “ค่าบริการของนายน้อยอย่างข้านั้นแพงมาก แต่เห็นแก่ที่พวกเราร่วมทางกันมา ฉะนั้นข้าจะให้ส่วนลดกับเจ้า! และคิ