าไร!”
“เห็นแก่ที่พวกเราออกเดินทางมาด้วยกัน ข้าจะลดให้ท่านครึ่งราคา! ทั้งหมดประมาณสิบล้านผนึกซวน เป็นอย่างไร?”
ว่านซือเยี่ยนกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่สู้เจ้าไปปล้นไม่ดีกว่าหรือ!”
“ก็เหมือนกันนั่นแหละ!”
อย่างไรเสียว่านซือเยี่ยนก็ไม่สมหวังอยู่ดี และในยามนี้ค่ำคืนก็มืดมิดลงแล้ว ฉะนั้นเหล่าองครักษ์ต่างก็ผลัดกันปฏิบัติหน้าที่ ส่วนมู่เฉียนซีกับว่านซือเยี่ยนก็ต้องการที่จะพักผ่อนเช่นกัน
กระโจมที่มู่เฉียนซีนำติดตัวมาด้วยนั้นเรียบง่ายเป็นอย่างมาก แต่ทว่าทางฝั่งของว่านซือเยี่ยนนั้นกลับไม่เรียบง่ายเท่าไรนัก
กระโจมของเขา ทำให้คนมากกว่าสิบคนใช้เวลากว่าครึ่งชั่วยามถึงจะสามารถตั้งจนสำเร็จได้ อีกทั้งกระโจมนั้นของเขาก็มีสีทองอร่าม ที่เปล่งประกายแวววาว ตามรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาอีกด้วย
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกอย่างบ้าคลั่ง และนางก็กล่าวว่า “อยู่ข้างนอกยังทำตัวโอ้อวดถึงเพียงนี้ เจ้าไม่กลัวโดนปล้นหรืออย่างไร?”
“กล้ามาปล้นว่านซือเยี่ยนอย่างข้าก็ลองดูสิ? หากกล้ามาปล้น ข้าก็จะทำให้พวกเขาสิ้นเนื้อประดาตัวไปเลย” ภายในดวงตาของว่านซือเยี่ยนฉายแววเย็นยะเยือกออกมา
หลังจากที่จัดการหมาป่าหิมะในช่วงครึ่งแรกของค่ำคืนเรียบร้อยแล้ว ช่วงเ
