่อยากถูกเจ้าหลอกเอาค่ารถอีกแล้วล่ะ”
เมื่อเห็นว่าว่านซือเยี่ยนร้อนรนมากเช่นนี้ มู่เฉียนซีจึงคิดว่าเขาจะให้นางได้นั่งรถไปฟรี ๆ
แต่ที่ไหนได้ เจ้าหมอนี่ดันเดินลงมาจากรถม้า และให้คนเอารถม้าของเขากลับไปทันที
“เช่นนั้นก็เดินไปด้วยกันเถอะ!”
ร่างเงาแวววาวสีทองอร่ามวาดผ่านออกไปกลางอากาศเป็นแนวโค้ง จากนั้นก็พุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว มู่เฉียนซีจึงไล่ตามออกไปเช่นกัน
สัตว์พาหนะของคุณชายว่านซื่อคือนกอินทรีสีทองตัวหนึ่ง ซึ่งบนคอของมันล้วนถูกประดับประดาไปด้วยเพรชพลอย และบนร่างกายของมันก็มีสิ่งของต่าง ๆ ห้อยอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
“ไปกันเถอะ!” ว่านซือเยี่ยนกล่าว
“รถม้ายังแพงขนาดนั้น สัตว์พาหนะบินได้อย่างนกอินทรีสีทองที่เป็นถึงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดเช่นนี้ เกรงว่าน่าจะแพงกว่ามาก เช่นนั้นข้าขอผ่านแล้วกัน!”
จากนั้นมู่เฉียนซีก็ได้เรียกเสี่ยวโม่โม่ออกมา และเมื่อเสี่ยวโม่โม่ได้เห็นการประดับประดาที่งดงามของนกอินทรีสีทอง มันก็ลอบมองด้วยแววตาที่สงสาร
นกอินทรีสีทองตัวนั้นก็ทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน นี่มันถูกเจ้าเด็กน้อยนี่สงสารอย่างนั้นหรือ?
นกอินทรีสีทองเองก็ไม่รู้ว่าต้องทำเช่นไรเหมือนกัน เพราะเจ้านายของมันผู้นี้ทั้งชอบ
