่มู่เฉียนซีออกมาจากโรงเก็บสุราแล้ว จึงกล่าวว่า “ไปทำยาแก้เมาค้างชนิดพิเศษเอาไว้หน่อยดีกว่า”
การมียาน้ำอยู่ในมือ ถึงมันจะทำให้ช่วยเหลือได้อย่างรวดเร็ว แต่นางรู้ว่าอารองอยากที่จะเมามาย และอาละวาดอย่างจริงจังดูสักครั้ง
ดังนั้นนางจึงจำเป็นที่จะต้องค่อย ๆ คอยช่วยเหลืออารอง
ปล่อยให้เขาเมาได้ แต่ว่านางก็ไม่สามารถปล่อยให้อารองดื่มมากเกินไปจนทรมานได้
มู่เฟิงหลิงเริ่มเมามากแล้ว และในตอนที่เขาเมาจนสะลึมสะลืออยู่นั้น มู่เฉียนซีก็ได้ยินเขาเรียกแต่ชื่อคนที่ไม่รู้จัก บางทีคนเหล่านี้อาจจะไม่ได้ทิ้งลายลักษณ์อักษรอะไรไว้ในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ตงหวง แต่ทว่าคนเหล่านี้กลับเป็นเพื่อนตายที่ดีที่สุดในหัวใจของอารอง
นอกจากนี้ยังมีครอบครัวของเขา มีนาง ท่านพ่อ อาเล็ก ท่านแม่ ท่านย่า หรือแม้กระทั่งคนที่เขาเกลียดชังที่สุดอย่างท่านปู่
มู่เฉียนซีจ้องมองไปยังอารองที่ยังคงบ่นพึมพำอย่างเมามายอยู่บนเตียง แล้วจึงกล่าวว่า “อารอง ท่านนอนสักตื่นเถิดเจ้าค่ะ! สิ่งใดที่ต้องได้รับการชดใช้ พวกเราจะต้องเอาคืนเป็นสองเท่าได้อย่างแน่นอน”
