อำพันที่พวกเขาเก็บรวบรวมมาได้ เขาก็เอามาเก็บไว้ในนี้ทั้งหมด
มู่เฉียนซีได้มอบยาพิษให้กับเขาเม็ดหนึ่ง “เจ้ากินยาพิษของข้าไปแล้ว หากไม่เชื่อฟัง ก็เตรียมตัวรอตายทั้งเป็นได้เลย!”
“เจ้า…” ผู้นำเกาะโกรธเคืองเป็นอย่างมาก แต่เขากลับทำอะไรนางเด็กน้อยนี่ไม่ได้เลย
“ไปเถอะ! ไปที่คฤหาสน์ของผู้นำเกาะของพวกเจ้ากัน”
คฤหาสน์ของผู้นำเกาะนั้นใหญ่มาก อีกทั้งมันยังกว้างขวางมากอีกด้วย ซึ่งก็ทำให้อยู่ได้อย่างสะดวกสบายเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวกับผู้นำเกาะว่า “เจ้าจะไปหาคนมาช่วยเหลือเจ้าตามใจชอบเลยก็ย่อมได้ ข้าไม่ถือสาหรอก”
ผู้นำเกาะไม่ค่อยแน่ใจในความคิดของมู่เฉียนซี แม่สาวน้อยผู้นี้บ้าไปแล้วจริง ๆ และความกล้าของนางนั้นก็ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
หลังจากที่พูดประโยคนี้ไปแล้ว มู่เฉียนซีและคนอื่น ๆ ต่างก็อยู่ในคฤหาสน์ของผู้นำเกาะอย่างสะดวกสบาย เพราะถึงอย่างไรเสียชีวิตน้อย ๆ ของผู้นำเกาะของพวกเขาก็อยู่ในกำมือของมู่เฉียนซี ฉะนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงคอยปรนนิบัติอย่างดี และไม่กล้าที่จะละเลยเรื่องใด ๆ เลย
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีไปศึกษาวิจัยผลึกวิญญาณอำพัน ภายในนั้นมีทั้งผลึกวิญญาณอำพันที่ผสมแล้ว และมีที่ยังไม่ผสมอะไรลงไปด้วย
