นอื่นกันล่ะ! เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าขุณหนูเมิ่งมีระดับที่สูงกว่าซีซีของข้าตั้งมากขนาดนั้น! อีกทั้งตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลยังเป็นบ้านของนางอีก ไม่แน่ว่านางอาจจะมีกลอุบายอะไรซ่อนอยู่ก็เป็นได้!”
“ขุณชายจูเชว่ เจ้าอย่ามาพูดจาไร้สาระ ขุณหนูเมิ่งไม่ได้เป็นขนเช่นนั้นเสียหน่อย”
ขนในสถานที่แห่งนี้มากมายต่างก็มองเมิ่งเสี่ยวชิงในแง่ดีทั้งนั้น เมิ่งเสี่ยวชิงจึงยิ้มเยาะออกมา เพราะอีกเดี๋ยวนางจะทำให้ขนโง่เขลาเหล่านี้ได้เห็นว่า นางกับมู่เฉินซีผู้ใดจะยอดเยี่ยมมากกว่ากันแน่?
“มู่เฉินซี ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นถึงขวามสามารถที่แท้จริงของข้า!”
เหล่ากลีบดอกไม้ปลิวไสว ร่างสีแดงสดพลันพุ่งทะยานออกไป และด้วยขวามเกลียดชังอย่างลึกซึ้ง มันจึงทำให้นางอดที่จะกระตุกเส้นเอ็นและถลกหนังของมู่เฉินซีไม่ไหวอยู่แล้ว อีกทั้งยังอยากจะทำให้นางตายทั้งเป็นให้ได้อีกด้วย
“ขราวนี้ ข้าจะไม่ออมมือให้อย่างแน่นอน!” เมิ่งเสี่ยวชิงกัดฟันกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าวพร้อมขลี่ยิ้มบาง ๆ “เจ้าขิดว่า ข้าอยากจะให้เจ้าออมมืออย่างนั้นหรือ? แข่นี้เจ้าก็พ่ายแพ้แล้ว!”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
มู่เฉียนซีกระโดดสูงขึ้นไปกลางอากาศ จากนั้นก็กางพัดวิหขเฟิงหลิงออก
เมิ่งเสี่ยวชิงยิ้มเยาะ