่ดี!”
ในเวลานี้คุณหนูเฮยจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความโกรธเคือง ที่จริงแล้วหญิงสาวนางนี้เป็นใครกันแน่? เหตุใดคุณชายมู่หรงที่ได้ปฏิบัติต่อนางแตกต่างจากคนอื่นเช่นนี้
ปกติแล้วเขาแทบจะไม่มองคนอื่นเลยด้วยซ้ำ
มู่หรงโช่วกล่าวว่า “มู่เฉินซี ไม่ใช่ว่าเจ้าจะซื้อหินแร่อย่างนั้นหรือ? ยังยืนบื้ออยู่ทำไมล่ะ? ขึ้นไปชั้นที่สี่ ข้างล่างนี้ไม่มีของดีอะไรหรอก”
แค่คิดว่ารอหลังจากที่มู่เฉียนซีซื้อของเสร็จแล้ว เขาก็จะได้รับรู้ถึงส่วนประกอบที่เป็นวัตถุดิบในการหลอมขนปีกหงส์ทมิฬ หัวใจที่อยากจะกลับบ้านของมู่หรงโช่วนั้นก็พุ่งเร็วราวกับลูกศรแล้ว
มู่เฉียนซีตอบกลับว่า “ได้สิ!”
นางกำลังจะขึ้นไปข้างบนกับมู่หรงโช่ว แต่ปรากฏว่ากลับถูกคุณหนูเฮยเข้ามาขวางทางเอาไว้ คุณหนูเฮยกล่าวว่า “ท่านพี่มู่หรง ท่านสามารถขึ้นไปชั้นที่สี่ได้ แต่ทว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่นักหลอมอาวุธขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ ขึ้นไปไม่ได้”
“พี่ชาย! ข้ามีน้องสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น และน่าจะไม่มืดมนเช่นเจ้าด้วย อย่าได้มานับญาติส่งเดช!” มู่หรงโช่วกล่าวอย่างเรียบเฉย
สีหน้าของคุณหนูเฮยก็ยิ่งมืดมนมากขึ้นไปอีก น้ำตาพลันเอ่อล้นอยู่บนดวงตาทั้งสองจนเหมือนกับว่านางจะร้องไห้ออกมาอย่างไรอย
