กอย่างตามใจปรารถนา แต่ทว่าตอนนี้ทำไม่ได้เป็นอันขาด…
เป่ยกงจั๋ว ดูเหมือนชะตาจะลิขิตให้ข้าและเจ้าต้องตายกันไปข้างหนึ่ง
เมื่อจ้องมองนางเป็นเวลานาน เขาก็รู้สึกว่าตนเองก้าวขาไม่ออก
คนที่บอกว่าไม่อาจอยู่ข้างกายนางได้ก็เป็นตัวเขาเอง และในตอนนี้คนที่อาลัยอาวรณ์จนไม่อาจก้าวเดินออกไปได้แม้แต่ก้าวเดียวก็คือตัวเขาเอง
นิรันดร์รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง หากจะไปก็รีบไปเสียสิ มาทำหงึกหงักจะไปก็ไม่ไปอยู่ได้
แววตาของฉู่หลีเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง ราวกับว่าหากเขายังไม่ไป ฉู่หลีจะอดไม่ไหวแล้วเข้าไปจัดการเขาในทันที
ในที่สุดกู้ไป๋อีก็ได้จากไป ทันทีที่เขาเหาะเหินขึ้นสู่ท้องนภาก็มีคนสองคนปรากฎตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเขาได้ตีกู้ไป๋อีจนสลบด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง
“เกิดเรื่องกับองค์รัชทายาทขึ้นเล็กน้อย รีบพาเขากลับไปพบฮองเฮาเร็วเข้า ฮองเฮาน่าจะสามารถช่วยองค์รัชทายาทได้”
ความเร็วในการช่วยเหลือของพวกเขาเป็นไปด้วยความฉับไว เมื่อทำให้เขาสลบไปแล้วก็ใช้คัมภีร์มิติหายวับไปจากเบื้องหน้าพวกเขาในทันที
“เสี่ยวไป๋…” มู่เฉียนซีที่รีบพุ่งตัวออกไปก็ถูกนิรันดร์ฉุดรั้งไว้ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็ถูกฉู่หลีฉุดกระชากไว้เช่นกัน
นิรันดร์กล่าว “อย่างไรก็ไปอยู่ดี จะไปแบบขวางทางหรือตามทางมันก็ไม่ต่างกัน”
“ถึงแม้ศิษย์พี่จะไม่ชอบเขา แต่เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งคนหนึ่ง เขาไม่มีทางถูกฆ่าได้ง่าย ๆ หรอก”
ผู้แข็งแกร่งที่ฉู่หลีให้การยอมรับในตอนนี้
