จึงบ่นพึมพำในใจ เหยียนเหลียนเจียนั่นต้องเป็นนางปีศาจจริงแท้แน่นอน
“ข้าต้องการนี่! ซวน เจ้าให้ข้าเถอะนะ…”
ถึงแม้การเข้าไปรบกวนในตอนนี้จะเป็นอะไรที่ไร้คุณธรรมเป็นอย่างยิ่ง ทว่ามู่เฉียนซีก็เลือกที่จะเดินเข้าไปเปิดประตูอยู่ดี
ปัง ปัง ปัง!
มู่เฉียนซีกล่าว “มารบกวนพวกเจ้าที่กำลังทำเรื่องดี ๆ เป็นเรื่องที่ไร้คุณธรรมยิ่ง แต่ข้าก็จะขอเตือนพวกเจ้าทั้งสองไว้ ร่างกายของโม่ซวนอ่อนแอมาก พวกเจ้าต้องรู้จักบันยะบันยังบ้าง!”
ใบหน้าของโม่ซวนที่อยู่ภายใต้หน้ากากก็พลันเคร่งขรึมขึ้นในทันที ทว่าเหยียนเหลียนเจียกลับยิ้มร่าอย่างหน้าไม่อาย
โครม!
ขณะนั้นเองประตูก็ถูกเปิดออก มู่เฉียนซีพบว่านางปีศาจเหยียนเหลียนเจียได้เข้ามาประชิดขอบประตูแล้ว
เหยียนเหลียนเจียกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “อย่าได้เข้าใจผิดไปเลย! ระหว่างข้ากับโม่ซวนเป็นความสัมพันธ์ที่บริสุทธิ์ บริสุทธิ์กว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว!”
โม่ซวนชี้ไปที่นางพลางกล่าว “เจ้าจงหายตัวไปจากสายตาข้าตอนนี้ เดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งคนไปจัดการเจ้า”
เหยียนเหลียนเจียกล่าวยั่วยุ “จัดการข้า! เสี่ยวซวนซวน ให้คนของเจ้าเหล่านั้นน่ะหรือมาจัดการข้า? เก็บแรงไว้เถอะ!”
โม่ซวนที่อดทนอดกลั้นมาโดยตลอด
